One Punch Man: Wanpanman (2015)

Birçok süper kahraman hikayesi, zıtlıklar üzerine kuruludur. Hani bir kahraman vardır; güçlü, cesur ve genellikle pek de şanslı değildir. Ama One Punch Man’de işler tam tersine döner. Saitama, sıradan bir görünümle sıradışı bir güç taşıyan bir adam. Kısa, kel ve yüzeysel olarak etkileyici olmayan bir tipe benziyor, değil mi? Ancak Saitama’nın arkasında yatan gerçek, onu bu sıradan duruştan çok daha ilginç hale getiriyor: O, tek bir yumrukla tüm düşmanlarını yere seren bir süper kahraman. Harbiden, yumruk atmak onun için o kadar basit ki… Yine de bu basitlik içinde büyük bir boşluk var. Saitama’nın en büyük derdi, kendine eşdeğer bir rakip bulamamak. Yani hayatta kalanın yanında sürünmek falan yok, ama her seferinde gerçek bir mücadele arıyor.

Filmde, Saitama’nın komik zaferleri ve absürt durumları, izleyiciyi hem güldürüyor hem de düşündürüyor. Mesela, hasım bulmaya çalışırken başına gelenler… Of ya, bazen kılını bile kıpırdatmadan yenmekten sıkılmış durumda. Bir yanıyla süper kahramanlık işini ciddiye alıyor, ama diğer yanıyla da sıkıcı bir rutine dönüştüğü gerçeğiyle savaşıyor. Böyle bir şey sadece onun başına gelebilir, dimi? Hani bir şeylerin değişmesini istemek ama değiştiğinde nedense o kadar da mutlu olmamak…

One Punch Man, sadece dövüş sahneleri ve süper güçlerle değil, insanın kendi içindeki çatışmalarıyla da ilgileniyor. Saitama’nın komedisi ile sıkışmış hayal kırıklığı arasında gidip gelirken, biz de onunla birlikte bu yolculukta yer alıyoruz. Acaba Saitama, sonunda kendisine gerçekten bir rakip bulabilecek mi? Yeni kötülerin peşinde koştururken, bu sıradışı ve bir o kadar da sıradan adamın maceralarını sakın kaçırmayın! İzlerken kahkahalarınızı tutamayacak ve onun sıradan hayattan ne kadar sıkıldığına sevgiyle tanıklık edeceksiniz…