Camp Belvidere (2014)

Camp Belvidere, 1950’lerin baskıcı atmosferinde, aşkın ve dostluğun nasıl örüldüğünün büyüleyici bir öyküsünü sunuyor. Yönetmen Oriana Oppice, izleyiciyi zamanın gerisine götürerek, genç yaşta bir kamp yöneticisi olan Rose’un dünyasına adım atmamızı sağlıyor. Rose, dış dünyadan izole bir ortamda, hayal ettiğinden çok daha fazlasını buluyor…

Kampın sıcağı, genç kadınların enerjisi ve elbette, tıpkı bir çiçek tomurcuğunun açılması gibi, Rose’un hem kendini hem de hislerini keşfetmeye başlaması bu filmde öne çıkan unsurlar. Ancak her şey çok kolay olmuyor. Rose, kamp hemşiresi Gin ile tanıştığında, aralarındaki bağın derinleşmesiyle birlikte kalplerindeki gizli duygular su yüzüne çıkıyor.

Vallahi, aralarındaki dostluk ilk başta sıradan bir arkadaşlık gibi görünebilir. Ama aslında, gizli bir ateşin kıvılcımlarıyla dolu bir ilişki gelişiyor. Camp Belvidere, toplumsal baskılarla, kendi içsel dünyalarının çatışmalarıyla ve birbirlerine duydukları derin bağlılıkla dolu bir yolculuk. Rose ve Gin’in karşılaşmaları düşündürücü, dokunaklı ve en önemlisi, harbiden gerçek.

Bir yandan Rose’un kendi kimliğini bulma çabasını izlerken, öte yandan Gin’in duygusal derinliklerine iniyoruz. Anne babanın beklentileri ve toplumun yargıları arasında sıkışan iki kadının hikayesi gözlerimizi kamaştırıyor. Camdan duvarlar arasındaki tutkulu anların birleşimi, yıllar geçse de unutulmayacak bir aşkın hikayesini anlatıyor…

Sizlere, özlemle dolu, kırılgan ve bir o kadar da cesur bir aşk hikayesinin kapılarını açıldığını söyleyebilirim. Camp Belvidere, bir dönemin aşk ve arkadaşlık algısını sorgularken, hem kalbinizi hem de ruhunuzu saracak bir yolculuğa davet ediyor. Duygularınını keşfettiği, kaybetme korkusunu hissettiği ve nihayetinde gerçek aşkın peşinden gittiği bir yolculuk…